Ik ga jullie een verhaaltje vertellen.
Maar 'n goed verteller zorgt ervoor dat het publiek voorbereid is.
Zit iedereen comfortabel?
Moet er nog iemand naar 't toilet?
Jij daar, achteraan?
Wel, hou 'm op.
Zijn jullie klaar?
Hier gaan we.
Mijn naam is Marty Bronson.
Ik runde het Sunny Vista motel
dat ik oprichtte op de hoek van Sunset- en La Cienega Boulevard
in Los Angeles, Californië in het jaar 1974.
Het motel was m'n liefdeswerk.
Ik runde het samen met m'n kinderen,
Wendy - Mag ik de sleutel voor Mr en Mw Dixon?
Dank je.
en Skeeter.
Kan ik jullie koffers dragen, Mr en Mw Dixon?
Graag. - Dank je, jongeman.
Zal ik je helpen? - Nee, het lukt wel.
Voor Skeeter was 't motel een wonderland.
Je bent hyperactief. - De melkweg is te klein voor ons twee.
Een magische plek.
Vol avontuur voor 'n zesjarige.
Skeeter, kom hier.
Skeeter was net zo dol op het motel als ik.
En hij bedacht altijd wel iets om 't nog beter te maken.
Ik zit vol ideeën om 't hier te verbeteren.
We zouden 'n paar sokken in elke kamer kunnen leggen.
Mensen vergeten altijd 'n extra paar in te pakken.
Dat is 'n goed idee. Ga nu maar naar bed.
Ik heb 'n afspraak met Mr Nottingham. - Wacht, pap. Ik ben nog niet moe.
Wat dacht je van 'n verhaaltje?
Er was eens een jongetje.
Zijn naam was Skeeter.
Ik kon aardig vertellen met de muze aan m'n zij.
En m'n zoontje doen lachen, dat was magisch.
Ik was een goede pa en gastheer.
Maar jammer genoeg een slecht zakenman.
Zie je 't teken aan de wand niet?
Dit hotel zinkt in de rode inkt en ik bied je de laatste reddingsboei.
Ik weet het niet.
Ik zag je boekhouding. Als je niet verkoopt, ga je failliet.
Ja, maar ik had altijd gehoopt dat m'n kinderen hier konden wonen.
Wat als ik, als je zoon hard werkt en verstand heeft als hij groot is
hem de zaak laat runnen?
Beloof je dat? - Ja. Teken nu.
Goed zo, Bronson.
Geloof me. Ik maak hier 't beste hotel in Los Angeles van.
Het wordt superfantastisch.
En in 'n oogwenk, werd ons bescheiden Sunny Vista motel
herschapen tot het reusachtige Sunny Vista Nottingham.
En de voorbije vijfentwintig jaar werd het onderhouden door m'n zoon,
Skeeter Bronson, de klusjesman.
Ondanks dat Mr Nottingham z'n belofte vergat om hem de zaak te laten runnen,
Hoi, pap. - wacht m'n zoon vol hoop op z'n kans.
Is er een probleem met de kamer, Mw Dixon?
Niets waarover jij je zorgen hoeft te maken, Bronson.
Mw Dixon nam flesjes uit de minibar en wil ze niet betalen.
Ik raakte die slechte kleine koelkast nooit aan.
Ik drink niet.
Het is vast 'n misverstand. - Ik zag wie 't deed.
Hij had rood haar en 'n baard. Hij droeg 'n groen hemd met koperen knopen.
En hij is zo'n 25 cm groot.
Bedoelt u een kabouter?
Ik wist niet dat jouw broer er was.
Hier is wat ik denk:
Zet de flesjes maar op mijn rekening.
En vertel 't Aspen als je nog 's kabouters ziet.
Zij is 'n halve trol. Die eten kabouters, toch?
Zij doet dat zeker.
Vandaag hangt er magie in de lucht.
En de frisse wind zal ons verhaal 'n heel andere wending geven.
Hoe kan 't ook anders als de stichter van 't hotel zo van verhaaltjes houdt?
Tijd is belangrijk, Skeeter.
Dat weet ik, maar ik wil niet dat de baas zich elektrocuteert.
Tuurlijk.
Heb je 'm gemaakt? - Laat me 's kijken.
Horen jullie me achteraan?
Ik zeg Barry, jullie Nottingham. Barry. - Nottingham.
Barry had 'n Nottingham, Nottingham, Nottingham.
Barry had 'n Nottingham met 'n sneeuwwitte baard.
Applaus voor de baas.
Ik heb ze voor u opgewarmd, meneer.
Aangenaam. - Bacteriën.
Bacteriën? - Mr Nottingham ontwikkelde 'n angst...
Nee, hij werd zich bewust van bacteriën en hun gevaren als ze niet
gevreesd worden. Dus...
Goed van je. Ik nam vandaag nog geen douche.
Ik zal maar 's gaan. - Barry Nottingham, iedereen.
Ik vind hem 'n geweldige kerel.
Welkom. Zoals jullie weten heb ik drieëntwintig hotels van Berlijn tot Peking.
Maar dit, het Sunny Vista Nottingham, is duidelijk m'n favoriet.
Maar dit is 'n hotel uit de twintigste eeuw.
En we hebben iets nodig voor de eenentwintigste eeuw.
Dus moet dit hotel plaats maken voor 'n Sunny Vista Mega-Nottingham.
Dit wordt 't grootste hotel van de westkust.
Waarom al die ophef om 'n groot gebouw? - Dit is de toekomst van de horeca.
En een uiterst geheim thema waar jullie versteld van zullen staan.
Met trots kondig ik u de nieuwe hotelmanager aan.
Hij wacht hier al lang op.
We weten hoe hard hij werkt, hoe verstandig hij is
en hoeveel dit hotel voor hem betekent.
Applaus voor Mr Kendall Duncan.
Dat was 'n prachtige toespraak.
Ik ben zo blij dat u kon komen.
Fijn je te zien. Raak me niet aan.
Bravo, papa.
O, hallo. Kent u m'n dochter, Violet? - Alleen haar reputatie, meneer.
Pardon?
Nee, niet dat ze 'n reputatie heeft. Ik hoor dat ze erg aantrekkelijk is.
Nee, ik bedoel warmhartig.
En ze beleeft graag 'n goeie tijd in de kroeg
met verschillende mannen. - Zo was ze voor ze mij kende.
Nu houd ik haar uit de schijnwerpers, nachtclubs en roddelbladen. Toch, meneer?
Violet is op weg naar haar privé tennisles met Roger Federer.
Goed voor jou. - Dag jongens.
Het zal niet makkelijk zijn voor me om te verhuizen.
Ik hoop dat je toch voor ons komt werken.
Want Kendall wil... Wel je zal heel wat lampen moeten vervangen.
Iemand raakte me aan. Is er 'n hygiënist? - Ja, kom maar mee. Ik haal iemand.
Je kan nooit voorzichtig genoeg zijn.
Goed. Als je pot afgewerkt is, zet je hem maar in de oven.
En de man met de ezel vertrekt over vijf minuten, als je 'r nog op wil rijden.
Dank u, Mw de directrice. - Hier ben ik 'n moeder, geen directrice.
Niemand eet van de glutenvrije kweekcake.
Kom op. Je moet gewoon niet aan de geur denken.
Is de clown dood?
Wat zit er in die zak? - Chocoladekoekjes.
Rustig aan.
Hé, zusje.
Moet je altijd troep vol suiker en chemicaliën meebrengen als je komt?
Ik ben hier al vier jaar niet meer geweest.
Wat zeg je nu? Het was nog geen vier jaar.
Je was hier op de nationale feestdag toen je m'n man 'n klap gaf.
Dat was vier jaar geleden.
Ik wilde z'n onderbroek omhoog trekken, maar er zaten gaten in.
Hij zou toch je ex worden, dus wees blij. - Oké, hou erover op.
Hoe verwerken de kinderen jullie scheiding?
Niet zo goed. Bobbi is erg stil.
Ga maar dag zeggen. Ik ga de man met z'n ezel betalen.
Komt daar die stank vandaan? - Nee, van de cake.
Maakte ze ezelcake?
Ik ruik mest.
Hé, kennen jullie mij nog?
Oom Skeeter.
Wat zijn jullie groot geworden. Het is 'n tijdje geleden.
Gelukkige verjaardag, Bobbi.
Ik ben Patrick, zij is Bobbi. - Mijn fout.
Ik heb 'n cadeautje. Gelukkige verjaardag, Bobbi.
Alsjeblieft. Meegenomen van 't hotel.
Hoe gaat het op school?
Ik moet naar de directrice. Kijk eens aan.
Veel plezier met de cadeautjes.
Shampoo en een stuk zeep.
Een kleerhanger en 'n handdoek.
Zwijg hen over school. - Wat is er op school?
Ze wordt gesloten. Ik wordt ontslagen.
Maar jij bent de ideale directrice.
Je bent eng, slecht in de omgang en je maakt kinderen zenuwachtig.
Zo bedoelde ik het niet, maar wat kan je anders zijn?
Misschien een dictator? Of de boeman. Dat zou je kunnen.
Ik ga solliciteren in Arizona.
Daar wou ik het nog met je over hebben.
Ik wil dat je op de kinderen past. Voor een week.
Nee, ze mogen me niet eens. - Het zal niet moeilijk zijn.
M'n vriendin, Jill, is lerares. Ze past op hen van 's morgens tot 's avonds.
Jij hebt hen alleen 's nachts. - Waarom kan zij dat niet doen?
Ze heeft avondschool.
Skeeter, m'n man verliet me.
Ik word ontslagen en moet verhuizen. Ik heb je hulp nodig.
Dus je hebt mij nodig? Dit is goed. Ik doe het.
Maar ik wil dat je zegt: 'Skeeter is tof, ik ben 'n sul.'
Skeeter is tof, ik ben 'n sul. - Ja, dat ben je.
Hé, jongens. Wij gaan samen optrekken deze week.
We kunnen gaan vissen. - Liever niet.
Patrick is geen goed zwemmer. - Dan blijven we binnen.
Ik kan jullie leren pokeren. - Gokken? Dat dacht ik niet.
Als we eens gingen wandelen in 't park en plantensoorten opsomden?
Dat lijkt er meer op. - Ik ken niks van planten,
behalve dat jij er cake van maakt.
Die vond hij leuk. Dan eindig ik met 'n lach.
Kom op.
Ik ging je niet slaan. Ik deed dat ding met m'n vuist.
Ken je dat niet?
Oké, ik ging gewoon...
Dat is wat kinderen doen.
Is dit jouw pick-up? - Ja, mevrouw.
Weet je dat je twee parkeerplaatsen inneemt?
Het is 'n grote auto. - Zo groot is hij niet.
Hij past op één plaats. Ik moest aan 't einde van de straat parkeren.
Parkeer de volgende keer in die doos. Daar is plaats genoeg.
Het zit zo. Deze pick-up is van het hotel waar ik voor werk.
Als er een kras op zit houden ze dat van m'n loon af.
Dus twee parkeerplaatsen geeft me 'n bufferzone.
Wacht. Hotel? Jij bent Wendy's broer.
Ik ben Jill. - En wie is dat?
Haar vriendin die 'r volgende week helpt met de kinderen.
Oké, June. Ga je de hele tijd zo vijandig doen?
Mijn naam is Jill. En ga jij dat kapsel houden?
Wist je 't nog niet? Sullig is in.
Dat is goed voor 't milieu. - Niet iedereen heeft 'n hybride auto.
Hoe weet je dat ik met 'n hybride rijd? - Je straalt dat uit.
Je staat in m'n bufferzone en ik wil achteruitrijden.
Dus ik zou graag hebben dat je weggaat.
En je wil vast wat krentenbolletjes. Je zal ze nodig hebben.
Geef terug.
Iemand moet me 6 dollar.
Waarom heb je niet geëist dat hij je de nieuwe hotelmanager maakte?
Hij heeft 't je pa beloofd. - Het was niet 't juiste moment.
De grote baas gaf Kendall de baan omdat hij met z'n dochter uitgaat.
Zo gaat dat in de zakenwereld. Het blijft in de familie.
Hij krijgt het meisje, de baan, alles. - En ik krijg niks.
Hallo. - Waar ben je? Ben je daar nog?
Waar nog? Wie is dit?
Ik moet naar de les. De kinderen wachten op jou, oké?
Sorry, ik was het vergeten. Ik ben er over twintig minuutjes.
Ik moet vanavond op m'n neefje en nichtje passen.
Heb je advies voor me? - Ja, ik paste al 's op m'n neven.
Ik liet hen m'n haar doen. Kralen en vlechten erin.
Me er sexy doen uitzien zoals Milli Vanilli en zo.
Je zou dat kunnen proberen. - M'n haar vlechten. Goed idee.
Mag ik wat frietjes? - Tuurlijk. Je bent m'n beste vriend.
Ik hou van ketchup op m'n gezicht. Het houdt je huid jong.
Wie is hier het slachtoffer? Dat ben jij.
Verrukkelijk.
Red onze school, alsjeblieft.
Denk je dat deze borden zullen helpen? - Wonderen bestaan.
Zoals pap die terugkomt?
Het spijt me dat ik te laat ben.
Hun pyjama's liggen op hun bed en ik kom hen om half negen ophalen, oké?
Goed. - Bel me op m'n gsm als er iets is.
Amuseer je op de avondschool.
Dag jongens. - Dag.
Ik heb alles ingepakt. M'n tandenborstel en tandpasta.
En schoon ondergoed.
Misschien niet zo schoon.
Willen jullie tv kijken? - We hebben geen tv.
Hallo. - Er is iets.
Ze hebben geen tv.
Wist je niet dat ze van Wendy geen tv mogen kijken?
Ik weet weinig over hen. Hun vader wou me hier niet.
Je hebt geen tv nodig. Speel 'n spelletje of zo. Je verzint wel wat.
Moet ik ze m'n haar laten vlechten of zo?
Ik denk dat niemand dat haar moet aanraken.
Willen jullie de bomen van de buurman met toiletpapier gaan inpakken?
Nee?
Oké, bedtijd.
Is alles oké?
Je moet 'n verhaaltje voorlezen.
Hebben jullie er eentje?
Wat hebben jullie hier?
Alligator Regenboog redt het moeras.
Nee.
De organische eekhoorn krijgt 'n fietshelm.
Die communistische troep lees ik niet. Hebben jullie geen echte verhaaltjes?
Zoals wat? - Zoals wat?
Over cowboys, draken of aliens? Wat zit er op m'n hoofd?
Dat is Bugsy, onze cavia.
Waarom heet hij Bugsy? - Door z'n ogen.
Laat me 's kijken.
Die ogen zijn zelfs groot voor 'n koe.
Zijn dat oogbollen of bowlingballen? Ik kan er niet naast kijken.
Erin, zodat ik hem niet meer hoef aan te kijken.
Tot ziens.
Willen jullie dat ik 'n verhaaltje verzin?
Zoals m'n vader voor mij deed? Misschien kan ik 't wel goed.
Goed.
Hier gaan we.
Er was eens, in een magisch koninkrijk, hier ver vandaan
een dappere en edele ridder. Buitengewoon knap.
Hij woonde in 'n groot kasteel dat menig reiziger bezocht.
Deze ridder had jarenlang hard gewerkt.
Je zou denken dat hij 't voor het zeggen had, toch?
Juist. - Fout.
Hij was zelfs helemaal geen ridder.
O, nee.
Hij was maar 'n eenzame boer.
En ook al was hij de zoon van wijlen de grote Heer Marty
en wist hij alles over het leiden van een kasteel,
zag niemand hem staan.
Zijn naam was Mr Ondergewaardeerd.
Wat is 'ondergeweerd'? - Onderge-wat?
'Ondergeweerd.' - Juist, ik vergat dat je maar zes was.
Zijn naam was Mr Maakt-Alles.
Maar helaas hechtte zijn koninkrijk niet veel waarde aan toewijding of hard werk.
Want de grote ster was Mr Kontlikker.
En hij was de hele tijd bezig iedereen's kont te likken.
Heer, natuurlijk kan ik u kaartjes op de eerste rij bezorgen voor The Lion King.
En Mr Maakt-Alles had 'n vriend, Frituurpan-Fred.
En die was niet goed bij z'n verstand.
Nee, niet onze koningin. Dat wil ik niet.
Waren er ook kinderen? - Ja, natuurlijk.
Er waren twee jonge pages: jongedame Stink
en jongeheer Stank.
En vergeet Jillian, de feeënkoningin niet. - Feeënkoningin?
Als ze echt moet meedoen, laat 'r dan een boze raaf zijn.
Ze moet 'n zeemeermin-lerares zijn. - Ja, de beste ter wereld.
Kinderen, open 't boek op pagina zestien. - Ja, Jw Zeemeermin.
Laten we beginnen.
Oké, ze is een zeemeermin. Terug naar 't verhaal nu.
Op 'n dag nodigt de koning al z'n onderdanen uit op 't kasteel.
Ik heb verheugend nieuws. Ik heb een kampioen uitverkoren
als leider van het kasteel, m'n persoonlijk adviseur en vriend.
Mijn nieuwe kampioen is Mr Kontlikker.
Dank u.
Arme Mr Maakt-Alles werd vergeten.
Dus hij ging in 'n grote schoen wonen,
kreeg last van 'n gezichtschimmel,
dook in een gracht - Ach wat.
en werd verslonden door krokodillen.
Het einde.
Het einde? Dat kan niet. - Waarom niet?
Het loopt niet goed af. - Dat gebeurt nooit in 't echte leven.
Hoe eerder jullie dat weten, hoe beter.
Het is niet eerlijk. - Wat?
Moet Mr Maakt-Alles niet tenminste een kans krijgen?
Een kans?
Mr Maakt-Alles moet kunnen bewijzen dat hij beter is dan Mr Kontlikker.
Oké, Bobbi. Dat is goed. - Wat de koning echt zei was:
Bij nader inzien is er nog een waardig man in m'n koninkrijk.
En het zou niet eerlijk zijn als hij geen kans kreeg.
Mr Maakt-Alles.
En toen ging de menigte uit hun dak.
Mr Maakt-Alles is 'n gewone man.
En Frituurpan-Fred gaf een boze boe-roepende kabouter 'n trap.
En de zeemeermin-lerares deed zo'n rare dolfijnbeweging.
En Stink en Stank deden de snelste gigue ooit.
Precies. Prins Bugsy danste erop los.
En toen... - Regende het kauwgumballen.
Regende het kauwgumballen? - In een vertelseltje is alles mogelijk.
Waarschijnlijk wel.
Was het zo maar in 't echte leven.
Wat was dat? - Bugsy.
Belt hij als hij honger heeft? - Nee, als hij wil slapen.
Zoals u wilt, Uwe Hoogheid.
Welterusten, jongens. Jij ook, raar-oog.
Ik heb niet veel om mee te werken, maar ik maak 'n verrukkelijk ontbijt.
Ik weet dat jullie ervan gaan genieten.
Wat banaan op de rijstevlaai en dan... Hoe heet dit?
Tarwekiem. Ik dacht dat kiemen slecht waren, maar ach wat.
Geweldig. Een broodje rijstevlaai-banaan-tarwekiem.
En hoe is dat?
Dit is verschrikkelijk.
Heeft jullie moeder smaakpapillen?
Waar zijn we mee bezig? Niks hier is bruikbaar. Wacht even.
Een beetje smaak.
Dat is goed, want nu moeten we onze tanden niet meer poetsen.
Nu hebben we ten minste 'n muntsmaak.
Willen jullie er ook een?
Wacht even.
Hallo. - Bronson?
Je moet onmiddellijk de tv in de kamer van Mr Nottingham maken.
Ik moet op m'n neefje en nichtje passen.
Versta je me niet goed? Mr Nottingham wil nu tv kijken.
Ik versta je. Ik spreek trolinees. Er staat 'n kabouter achter je.
Gefopt.
Het is mooi, hč?
Ik moet de tv van m'n baas herstellen, maar iemand moet op jullie passen.
Wacht even.
Skeeter Bronson, de klusjesman. Ken je me nog?
O, juist ja.
Ik heb m'n neefje en nichtje bij, maar ik moet je vader's tv herstellen.
Kan jij eventjes op hen passen?
Ja, goed. Ik ga al.
Kom binnen.
Mr Nottingham? - De tv doet het niet.
Laat me er even naar kijken. Ik doe het licht aan.
Nee, absoluut niet.
Ik vecht tegen 'n verkoudheid. Ik moet zo veel mogelijk in 't donker zitten.
Weet je dat bacteriën zich tachtig procent sneller voortplanten in fel licht?
Oké, het is weer donker. De bacteriën zijn in de war.
Kom naar mij toe. - Oké, het moet hier ergens zijn.
In hemelsnaam. - Het spijt me, maar ik zie niks.
Het is daar. - O, daar is de tv.
Hoe gaat het met 't nieuwe hotel? - Zeer goed.
De bouwvergunning moet nog geregeld worden met de stad.
Ik kan je het geheim niet vertellen. Het is zo goed. Niemand mag 't stelen.
Ik begrijp u.
Ik zal het u vertellen. Gaat u zitten.
Alstublieft. - Goed.
Bent u er klaar voor?
Rock-'n-roll.
Oud vinyl, aandenkens aan muziek in de lobby.
Zoals het Hard Rock? - Het wat?
Het Hard Rock hotel. Zij hebben dat thema al jaren.
Haal onmiddellijk Kendall Duncan.
Wat 'n mooi poederdonsje.
Dank je.
En Patrick, waarheid, durven of doen?
Waarheid.
Hoe oud was je toen je voor 't eerst 'n meisje kuste?
Patrick kuste nog nooit 'n meisje. - Meisjes zijn walgelijk.
Behalve Tricia Sparks. - Zit zij in jouw klas?
Hé, jongens. - Hoi, heb je ons briefje gevonden?
Ja, en nu moeten jullie naar school. Dus schiet op.
O, jij bent...
Hier is je dikke muis.
Cavia, maar...
En jij, jongeman... Volgende keer vertel je me alles over die Tricia.
Tricia is twee jaar ouder dan jij.
Ze is knap.
Ik ben erg teleurgesteld in jou, Kendall. We maakten bijna 'n catastrofale fout.
Dat rock-'n-roll idee van jou is ouwe koek.
Ik was van plan om er onze eigen draai aan te geven.
Skeeter, ik begin me vaag iets te herinneren wat ik tegen je vader zei.
Ik ga jou een kans geven.
Als jij een beter thema bedenkt, mag jij het hotel runnen.
Is dit geen wrede grap om uit te halen met de onderhoudsman?
Dat denk ik niet. - Nee?
Mr Bronson werkt al vijfentwintig jaar voor ons.
Ik begin te vermoeden dat ik hem zwaar ondergestat heb.
Pardon? Ondergestat? - Precies.
Jullie kunnen je ideeën voorstellen op m'n verjaardagsfeest dit weekend.
Dank je, Kendall. Dat was het.
Mr Bronson. De tv?
En pas op voor die bacteriënverstuiver.
De beste dag van m'n leven.
Mooie auto heb je daar.
Dank je. Je weet wat ze zeggen: 'De besten hebben 't beste vervoer.'
Ik wil niet persoonlijk worden, maar wat kost zo'n auto?
Hij is verrassend betaalbaar.
Als je heel je leven lang je loon spaart en het dan maal tien doet
kan je mijn knalpot kopen.
Wil je racen?
Jij wint.
Goed gedaan.
Dit is eng.
Dat kan je niet menen. Ik verlies al m'n snoep.
Hoe kan je 'n vijftien meter lange oplegger niet zien?
Dus je moet 't opnemen tegen Skeeter. Je vernietigt hem.
Ik weet het. Het is alleen wat vernederend.
Bedankt dat je er voor me bent.
Ik ben er voor je, zolang je er bent.
Dag kinderen. - Wij zoeken Skeeter Bronson.
O, Mr Bronson. Hij is in kamer 109.
Die kant op.
Mijn hemel. Zag je dat? - Die ogen staarden in m'n ziel.
Hoi, oom Skeeter. - Hoi.
Jullie wou ik net zien. - Hier is Bugsy.
Waarom moeten ze hier blijven? - Omdat ik dienst heb, dag-Jennifer.
Het is Jill, eigenlijk. - Is dat zo? Oké.
Dat deed je net niet? - Jawel. Let op, ik doe 't nog eens.
Is jullie vandaag iets raars overkomen?
M'n vervangleraar had 'n ooglapje. - Dat is 'n beetje raar.
Ik bedoel heel raar. Zoals een raar toeval?
Kauwgumballen-raar? - Wij mogen die niet hebben.
Tuurlijk niet.
Willen jullie naar bed? - Het is nog maar halfzes.
En we hebben nog niet gegeten.
Oké. Roomservice.
Hebben jullie nog nooit geskateboard?
En nog nooit videospelletjes gespeeld? - Volgens mama tasten ze je verstand aan.
Dat is niet waar. Ik speel al heel m'n leven videospelletjes en kijk naar mij.
Misschien heeft ze wel gelijk.
At jij nog nooit spek? - Wat is spek?
Spek is het sappige, vette, achterste stuk van 't varken.
Maar 't is heerlijk en smakelijk. Niet zoals ik het deed klinken.
En is dit jullie eerste hamburger?
En wat vind je ervan?
Het verandert je leven. - Mam vermoordt ons.
Niet waar. Ze komt het nooit te weten.
En toen we klein waren at zij hier zelf veel hamburgers.
Echt waar?
Bugsy heeft blijkbaar ook al heel wat hamburgers op.
Als hij zo doorgaat, kunnen we van Bugsy spek maken.
Hij maakt 'n grapje. Rustig aan, Bugsy.
Oké, vleeseters. Bedtijd. Ik heb 'n nieuw verhaaltje voor jullie.
Wat vinden jullie van cowboys en Indianen? - Ja, vanavond gaat het gebeuren.
Ik hou van de strijd tussen cowboys en Indianen.
Oké. Er was eens, in het oude westen,
lang voor de roomservice, een boer genaamd Jeremiah Skeets.
Hij probeerde hogerop te komen, maar had 'n probleem met z'n vervoermiddel.
Dat was ik niet, dat was m'n paard.
Iemand had hem ooit verteld, dat de besten het beste vervoer hadden.
Kan u me uw beste paard tonen?
M'n voorouders geloofden dat de geest van 'n paard de berg af kwam
ten tijde van vuur en wind.
Vele dappere krijgers bewandelden 't pad van de beer.
Ik wil gewoon je beste paard zien, niet dat hele ding.
Sorry. Dat kan ik doen.
Schreeuwende Haan, haal Ferrari.
Ferrari?
Hemeltje.
Moet je dat zien.
Die dwingt onmiddellijk respect af,
maar ik ben bang dat hij te duur is.
Ik zal 's wat zeggen, witte.
Ik geef je Ferrari, gratis.
Het einde. Geweldig.
Een fantastisch verhaal. Dus hij kreeg de Ferrari gratis?
Dat vind ik geweldig.
Een kerel die 'n gratis paard krijgt? Dat is geen goed verhaaltje.
Waar is de les? We hebben niks geleerd.
Je bent het hen verplicht, want wat hebben ze hieraan?
Ik wist niet dat 't een tienerserie was.
Kan hij niets doen wat 'n echte gentleman zou doen?
Zoals 'n dame in nood redden?
Geen slecht idee, liefje. Oké.
Dan gaan we door.
Jeremiah was aan 't rijden toen...
Doe dat niet, alsjeblieft. Willen jullie mijn tasje?
Hulp, alsjeblieft.
Hier, neem het maar.
Kom op, jongen.
Wat heb je nog meer?
Hulp.
Laat de dame met rust.
Kan ik u 'n lift aanbieden?
Mooi paard. - Dit oude ding?
Wil iemand de dame haar spullen teruggeven?
Niks van. - Niks van, hč?
Mijn held. - Dat hoor ik graag.
Jeremiah bracht Mw Davenport in veiligheid toen ze zei:
Zullen we wat champagne gaan drinken in 't nieuwe bubbelbad?
Bubbelbad?
Ik zei dat maar om te zien of jullie wel aan 't opletten waren.
Jeremiah zette Mw Davenport veilig af in 't eerste stadje.
Hoe kan ik u bedanken, meneer? - Geen dank, mevrouw.
Ik sta erop m'n dank te betuigen.
Goed. Ik wil wel honderd miljoen dollar.
Het einde. Laten we hopen dat 't lukt.
Het was erg goed geschreven. Ik vond het geweldig.
Jeremiah zou nooit geld aannemen voor 'n goede daad.
Ik ken Jeremiah beter dan jullie en hij houdt van geld.
Dat wil ik niet. Herschrijf het.
Een gentleman laat zich niet betalen. - Wie vertelt het verhaal hier?
Het zou zo moeten eindigen:
Maar ik moet je toch 'n blijk van waardering geven.
Misschien een kus?
Raak.
Toen gaf 'n boze dwerg hem 'n trap.
Waarom deed je dat nou? - Omdat ik boos ben.
Ik heb jou toch niks misdaan? - Het einde.
Lach maar. Ze mogen me altijd 'n Ferrari en een kus geven.
Ik wil wel 's een Ferrari kussen.
Goed. Welterusten.
Welterusten, oom Skeeter. - Welterusten, makker.
Bedankt voor de verhaaltjes. - Jij bedacht de goede stukken, Bobbi.
Welterusten, allemaal. - Jij ook, Bugsy.
En met die vlechtjes zie je er jaren jonger uit.
Wil jij hier blijven slapen vannacht? Ik ga eventjes weg.
Oké, maar ik moet je wel vertellen dat ik 's nachts paniekaanvallen krijg.
En wat houdt dat in?
Dat wil je niet weten.
Wat dacht ik toch? Waarom zou iemand me 'n Ferrari cadeau doen?
Ik wordt vast gek.
Er zit veel paardenkracht onder die motorkap.
Dag.
Bent u de kerel die ik moet zien?
Ik ben hier toch, hč?
Krijg ik nu een kersrode Ferrari?
Ik zou niet weten waarom niet.
Gratis?
Dat is goed voor mij.
Wat doe ik nu? Een kauwgumbal eten?
Ja.
Oké, hebbes.
Ze vielen uit de lucht.
Ik zal het aan niemand vertellen.
Sluit nu je ogen en tel tot drie. - Oké.
Dat gaat het allemaal gebeuren. Zeker.
Eén.
Twee.
Drie.
Ferrari.
Hé, mijn portefeuille. - Niet meer.
Bedankt, mannen. Sorry, ik zoek m'n auto.
Al goed zat er maar drie dollar in m'n portefeuille.
En m'n baseball-kaartje van Derek Jeter.
Oké, jongens. Hou op, alsjeblieft.
Kan ik u 'n lift aanbieden, mevrouw? - Skeeter Bronson?
Ja, mevrouw.
Geef nu de foto's maar terug die jullie van haar genomen hebben.
Niks van.
Zijn jullie daar zeker van? Want ik ben het daar niet mee eens.
Ik ben blij dat ze me dit niet hebben doen gebruiken.
Mijn held. - Echt?
Dat was fantastisch. - Ik weet niet wat er gebeurde.
Het was alsof ik niet mezelf was. Maar het voelde wel goed.
Hoe kan ik je ooit bedanken?
Geen dank, mevrouw.
Ben ik in de aanwezigheid van een gentleman?
Tot uw dienst, mevrouw.
Ik wil toch m'n dank betuigen.
Dat noemt zich dan 'n groot man, sukkel.
Ik wist dat jij zou opdagen. - Stap in, Jimmy. Voor hij de politie belt.
Zo doen wij wat we doen, toch?
Het is onze gave.
Kom op.
Kom op, trek me omhoog en wegwezen.
Grote mensen zijn slecht.
Dat maak je niet elke dag mee.
Inderdaad. En dan zeg ik nu maar goedenavond.
Dus zo krijg ik hem.
Wat krijg je?
Dit is niet... Dit kan ik niet... Weet je wat, ik kan het wel.
Ik neem hem. - Waar heb je 't over?
Over 'n gul meisje dat haar redder een kersrode Ferrari geeft.
Gratis.
Dit kan niet meer.
Veel succes daarmee. Ik ga nu. - Wat zeg je nu?
Heb je er thuis nog een? Moet ik je volgen of zo?
Meen je dat? Geen Ferrari?
Wel dan wil ik minstens honderd miljoen dollar.
Hé, pak je eigen campagnevoertuig.
Hoi, tante Jill. - Hoe was het gisterenavond?
Een boze dwerg schopte me en ik kreeg geen Ferrari.
Wat jammer.
Hij heeft 't over ons verhaaltje. - Jeremiah zou 'n paard en 'n kus krijgen.
Maar ik zei dat 'n dwerg hem zou schoppen.
Jij zei het.
Misschien werkt het zo. De kinderen bepalen de verhaaltjes.
En daar zijn de klokken. Je weet wat dat wil zeggen.
Wat wat wil zeggen?
Niks.
Zit er niet over in.
Dat zal ik niet doen.
Oké, jongens. Wat doet Bugsy?
De hamburgers wegwerken die hij gisterenavond opat.
Ik gaf Bugsy hamburgers, maar de kinderen kregen dat kiemspul
want daar houden ze van. - En 't is Bugsy die tv kijkt ook?
Ik zette hem aan en hij zit er aan gekluisterd.
Ik ben onschuldig.
Wat was dat? - Paniekaanvallen, denk ik.
Laten we gaan voor de volgende aanval. - Geef je oom eens een kus.
Ik ben familie, ik verdien het. Daar zo.
Dat was leuk. Nog eentje voor onderweg?
Kom op, schat.
We komen vanavond wel terug hoor. - Tuurlijk, voor m'n verhaaltje
over ideeën voor een thema voor 'n hotel.
Misschien komen we niet terug.
Skeeter. - Mr Kontlikker. Mr Kendall.
Ik begrijp dat je je wilt voorbereiden op onze krachtmeting,
maar dat wil niet zeggen dat je je werk mag laten liggen.
Je moet nog lampen herstellen en de zuidelijke dienstlift gaat traag...
Laat me die kwarktaart eens proeven.
En nog iets.
Ik hoorde van je heldendaad met m'n vriendin gisterenavond.
Er waren paparazzi... - Ik weet wat je van plan bent
en het zal niet lukken.
Je zal op 'n andere manier in de gunst moeten komen bij de pa
want Violet Nottingham gaat niet uit met 'n kauwgumschrapende klusjesman.
Hé, Kendall.
Ten eerste heb je daar iets zitten.
Gebruik je handen. Dat is verontrustend om te zien. Goed.
Ten tweede wou ik, als nieuwe hotelmanager, jou in dienst houden.
Pas dus op hoe je tegen me praat.
Je korte uitstap naar fantasieland is bijna voorbij, vriend. Oké?
We weten allemaal dat jouw mislukte vader dit hotel om zeep hielp
en gelukkig zal jij nooit de kans krijgen om dezelfde fout te maken.
Wil je dat 's oprapen?
Ja, met Duncan. - Hallo, lieverd.
Ik zoek de plaats van 't nieuwe hotel. - Ik heb je 't adres gegeven, schat.
Op dat adres staat een school. - Welke school?
De Webster basisschool. - Dan ben je juist.
Is dat zo? - Die school wordt gesloten.
De baas oefende wat invloed uit op de schoolraad.
Echt? - De sloop begint onmiddellijk.
Dat is fantastisch nieuws. - O, schat.
Skeeter? Het is Wendy. - Hé, zusje.
Hoe gaat het? En met de kinderen? - Ja, we hebben dolle pret.
Dat was indrukwekkend, Bobbi. Maar ik spring over de sofa in de lengte.
Kan ik ze spreken? - Nee, we gaan kamperen.
Amuseer je in Arizona. - Ga niet kamperen.
Ze kunnen huiduitslag krijgen.
Kom op, stilletjes. - Waar gaan we naartoe?
Naar 'n speciale plek.
Marcheer nu.
Ik weet het niet, maar 't wordt gezegd dat Bugsy's ogen uit hun kassen springen.
We kunnen gaan kamperen. Ga maar 's kijken.
Jongens, kijk wat hij gedaan heeft. Is dat niet tof?
Zie je nu hoe aardig ik ben? - Ja. Jongens, voorzichtig rond dat vuur.
Jill, wees stil. Ik wil kunnen horen dat we hier zijn.
Ik heb al van marshmallows gehoord. Ik zag ze in 'n tijdschrift.
Ik heb nooit gedacht dat ze zo goed waren.
Hoop maar dat je moeder niet ontdekt dat je er van mij kreeg.
Ik zal 't haar niet vertellen. - Jij niet. Zij hier is de zwakke schakel.
Deze keer kan ik 't wel door de vingers zien.
Aha, de zeemeermin is tof. Kijk eens aan.
De wat? - De niks.
Als je moeder en ik als kinderen op 't dak zaten
moesten we van pap figuren zoeken in de sterren.
Zoals daar. Kijk.
Mij lijkt dat een kameel. Zie je die bulten en de tong die hij uitsteekt?
Ja, ik zie het. - Hé, kijk daar. Een piramide.
Dat is 'n goeie, Patrick.
Kijk daar. Vlak naast de maan.
Dat lijkt net Bugsy. - Mijn hemel.
Maak je geen zorgen, Bugsy. Jouw ogen zijn groter.
Oom Skeeter? - Ja, mooi meisje?
Denkt u dat m'n vader terugkomt?
Dat is 'n lastige.
Hij moet wel geestesgestoord zijn om niet bij jullie te willen zijn
op elk moment van de dag.
Maar dit weet ik wel.
Jullie zullen altijd jullie moeder hebben.
En dit meisje om mee op te trekken.
En ik ga ook nergens heen.
Oké?
Ik ben zoals de stank van je voeten. Ik zal er altijd zijn.
Oké, nu ben ik te laat. Zijn jullie blij? - Dank je. Amuseer je op de avondschool.
Tot morgen.
Goed, van haar zijn we af. Leg neer. Tijd voor 'n verhaaltje.
Het verhaaltje voor vanavond wordt wel heel bijzonder.
Het heet: 'het geweldige hotel-idee verhaal'.
Wat? - Saai.
Kom op, jongens. Jullie moeten dit voor me doen. Het zou 'n grote hulp zijn.
Goed, we hebben nog een nacht. Vandaag 'n leuk verhaaltje dan.
Wat dacht je van Evel Knievel-dingen? Racen, springen, vliegen.
Of iets romantisch?
Ik heb 'n idee. Laten we actie en romantiek combineren
en een romactie-verhaal maken. - Ja.
Laten we beginnen.
De grootste held uit 't Oude Griekenland was natuurlijk Skeeterkos.
Hij was verbazingwekkend, maar zeer ondergewaardeerd
en hij werd al jarenlang genegeerd.
Eindelijk kreeg hij z'n kans om zich te bewijzen in de grote arena.
Als hij de dochter van de keizer kon imponeren
zou hij op 'n dag over 't land heersen.
Hij doet dat niet slecht. - Voor een boer.
Ik zie land en fans. Ik zie m'n gouden onderbroek.
Wat doet hij nu?
Laat de olifanten maar komen.
Weet je hoe Hercules vermoedelijk de Olympische Spelen stichtte?
Skeeterkos bedacht de X Games.
Dat haal je nooit.
Goed gedaan.
Bravo.
Houden jullie ervan?
Hoe vind je 't verhaaltje tot nu toe? - Het beste dat je al verteld hebt.
Kan je nu aan de romantiek beginnen?
Zeg jij het maar. Krijgt Skeeterkos het meisje?
In deze verhaaltjes krijgt de held altijd 't schoonste meisje van 't land.
Ja, jij hebt het gezegd, dus het gaat uitkomen. Goed.
Dus ze hebben dorst en gaan wat wijn drinken of zo?
Ja, ze gaan naar 'n oude herberg. En raad eens wie ze daar zien?
Led Zeppelin. Zeg Led Zeppelin, alsjeblieft?
Nee, alle meisjes die gemeen waren voor Skeeterkos toen hij klein was.
Niemand was ooit gemeen voor hem. Hij was de tofste kerel van de klas.
Mam zei wat anders.
Goed, iedereen was gemeen. Vertel jullie verhaaltje maar.
Mijn hemel.
Ze zien hem met het schoonste meisje van 't land
en zijn zo jaloers dat ze niet weten wat ze moeten doen.
Ze doen gewoon de Hokey Pokey uit zenuwachtigheid.
Oké.
Dan neemt Skeeterkos z'n date mee naar het strand.
En plots spoelt er 'n bewusteloze, grote behaarde vent aan.
Waarom 'n behaarde vent? - Zomaar.
Er zat iets in z'n keel en hij ademde niet.
Bedankt. - Hij heeft 't gered.
Dan begint het te gieten en lopen ze 'n magische grot binnen.
Een grot is leuk. - En Abe Lincoln is er.
Abe Lincoln? Is dit 'n grap of zo? Wat mankeert jou?
O, het spijt me. Dat met Abe Lincoln is 'n goed idee.
Het is gewoon... Krijgt Skeeterkos een kus?
Verdient hij die niet? Het is al lang geleden. Z'n lippen zijn
uitgedroogd omdat hij ze niet gebruikt. Vind je ook niet, Bugsy?
We zullen wel zien.
Hallo. - Ben jij 't schoonste meisje van 't land?
Bent u dat, Mr Skeeter Bronson? - Ja, dat ben ik.
Het spijt me van die Ferrari, maar ik ben nu aan 't strand
en ik dacht dat jij hier ook zou zijn. Zullen we gaan lunchen?
Dat lijkt me leuk, maar ik ben op weg naar Vegas.
Niemand sprak van Vegas.
Ja, zwijg tegen Kendall. Hij denkt dat ik in de bibliotheek ben.
Ja, maar ik dacht dat wij vandaag samen wat zouden doen?
Ik zie je op papa's verjaardagsfeest. Dag Skeeter.
Is ons afspraakje dan morgen?
Daar kan ik mee leven. - Hé, kijk uit.
Gaat het? - O, mijn...
Het spijt me. - Wat heb je tegen m'n bufferzone?
Moet jij niet op school zijn? - Ik moet eigenlijk 'n baan zoeken, maar
om een of andere reden wou ik naar 't strand komen.
Hé, heb jij honger? - Als ik pijn lijd, altijd.
Goed, want ik trakteer. - Ja, dat mag je,
want iemand stal m'n portefeuille, dus ik kan toch niet betalen.
Tuurlijk is die gestolen. - Wat wil je daarmee zeggen?
Het is altijd wel iets met jou.
Hé, ga je mijn hoed de hele dag dragen? - Ik draag niemand's hoed.
Je draagt mijn hoed. - O, ik draag je hoed.
Dit is perfect voor je gratis lunch.
Mijn hemel. Kijk daar eens. Is dat Skeeter Bronson niet?
Hou op. - Mijn hemel.
Ken je mij nog? Ik ben Donna Hynde, van op de middelbare school.
Ik dacht al dat ik je binnenkort zou tegenkomen en hier ben je dan.
Dit is zo raar, want wij planden een reünie.
We hadden het net over jou. - Ja, dat is zo.
Ik had het ook net over jullie. - Dat zal wel.
Wil je doen alsof je m'n vriendin bent? - Nee, dat doe ik niet.
Ik laat m'n pick-up op biodiesel rijden. - Oké, ik doe het.
Dit is Jill, m'n vriendin.
Hallo. - Is zij je vriendin?
Ja. - Ja, dat ben ik.
Dat is juist. Ze vindt mij...
Wil je dat ik... O, romantisch. - Ze vindt dat ik erg romantisch ben en
dat ik goed kan kussen. - O ja, dat is er 'n beetje over.
Jij bent erg knap. - Ik zag er andere, maar ze is wel oké.
En zo mager. - Magerder dan jullie, maar...
Om het even.
Ik voel me echt verschrikkelijk.
We gedroegen ons echt slecht tegenover jou op school.
Zo gemeen. - Tegen mijn Skeeter?
Ja, dat deden ze. - Had je 't moeilijk op school?
Maar kijk nu wat je geworden bent. - Ja, de puistjes verdwenen en
deze kwamen te voorschijn.
Wil je 's voelen? - Nee, straks misschien.
Ze zijn er voor jou.
Rechterhand naar binnen. Rechterhand omhoog.
Rechterhand naar binnen en schudden. - Wat is dit?
Ik denk dat we beter vertrekken. - Doe de Hokey Pokey en draai rond.
Goed, tot ziens. - Daar draait het om.
Wat is er aan de hand?
Hé, ik heb met Wendy gesproken.
Ze is blij dat ze morgen de kinderen terugziet. Zo lang bleef ze nog nooit weg.
Dat is waar. Dit is m'n laatste avond met hen.
Ze zullen er kapot van zijn. Ze aanbidden jou.
En die geweldige verhaaltjes van jou. - Zij verzonnen de beste stukken.
Mijn hemel. Is hij bewusteloos? - Ja, ja.
Bedankt.
Wat 'n gladde kerel. - Ik doe wat ik doe.
Moeten we niet gaan schuilen? - Waarvoor?
Waar komt die regen vandaan? - Geen idee. Is 't niet verbazend?
Kom op.
Schiet op.
Ik kan de toekomst voorspellen.
Lieve hemel.
Je grote presentatie is toch morgen, hč? Ik weet wel dat je niet zenuwachtig bent,
maar toch veel succes. - Dank je.
Jij mag ook komen als je wilt. Het is 'n feestje.
Wendy past op de kinderen. We kunnen elkaar daar zien.
Ja, dat kunnen we. Ik kan na de avondschool komen.
Ben jij het? - Wat ben ik?
Ben jij 't schoonste meisje van 't land?
'Schoon' zoals proper?
Nee, zoals mooi.
Wacht. Er gaat iets raars gebeuren.
Nee, we... Dit is een vergissing. - Het heeft niks met ons te maken.
Hier komt Abe.
O, kijk.
Wow, een cent. - Nee, hier had ik het over.
Abe Lincoln. - Ja, ja.
Nee, hij zal ons niet meer onderbreken. Dit was alles.
Nee, het einde moet beter zijn. Blijf in de buurt of je mist het.
Wat 'n verbeelding, Patrick.
Skeeter. We zitten met 'n scheertoestand.
Ik haalde de mesjes eruit, maak je maar geen zorgen.
Hun vader is er niet meer, dus iemand moet hen 't toch leren.
Ik ben prinses Leia.
Ben je klaar voor je krachtmeting? - Ja, ik ga hen 'n verhaaltje vertellen
waarin ik win, zodat ik ook in het echt zal winnen.
Snap je? - Ja, ik begrijp het.
Dat is het je positief voorstellen. Ik heb daar 'n boek over gelezen.
Ik heb de achterzijde toch gelezen.
Ik kan niet lezen.
Kop dicht, Bugsy.
Ik heb opponeerbare duimen. Wat vind je daarvan?
Zijn jullie klaar? Want dit is ons laatste verhaaltje.
Het lot van de wereld werd bepaald
toen de galactische Hoge Raad bijeenkwam om te beslissen
wie over de nieuwe planeet zou heersen in 't enorme Nottinghamian melkwegstelsel.
De meesten verwachtten dat de leider van de Hoge Raad, Barracto
zou kiezen voor generaal Kendallo, de slechte gouverneur van Hotelia.
Maar er was 'n wildcard in 't spel.
Skeeto Bronsonian en z'n handlanger Mickey De Snelle.
Iedereen keek vol opwinding toe.
Luitenant Jillian en haar twee jonge cadetten.
Aspenhoff en zelfs de grote commandant Bogso.
Hé, aangezien het in de ruimte is, moet Skeeto praten als 'n hippe alien.
Wat?
Dat is walgelijk. Dat ga ik niet vertalen.
Stilte.
Wie de nieuwe planeet zal leiden wordt bepaald op de ouderwetse manier.
Een gewichtloos gevecht.
Nu komen we aan 't stuk waarvoor het publiek is gekomen.
Skeeto die Kendallo verslaat, niet?
Ik vind dat er eerst 'n strijd moet zijn.
Kendallo slaat als eerste toe.
Maar de kinderen willen Skeeto hem zien verslaan, toch?
Saai.
Haal het snotmonster.
Ik denk dat ik misselijk wordt.
Goed, laat het snotmonster Kendallo slaan.
Nee, ik vind dat hij 't moet kussen.
Kunnen jullie Skeeto nu laten winnen?
Oké.
Sta op, Skeeto, sheriff van Nottinghamian.
En dat is het perfecte einde van ons laatste verhaaltje.
Dank u, kinderen. - Dat is nog niet 't einde.
Dat is te voor de hand liggend. - Hoe bedoel je?
Iemand gooit 'n vuurbal naar Skeeto en hij wordt 'vertast'.
Het einde.
'Vertast?'
Bedoel je verast? Nee, hij mag niet in brand vliegen.
Ik ben commandant Skeeto en ik sta in brand.
Het verhaal kan zo niet eindigen. Waar is de goede afloop naartoe?
Jij zei dat dat nooit gebeurt. Wij willen dat ons verhaaltje echt is.
Ik zei dat zomaar. Ik was dom.
Nee, willen jullie echt dat ik in brand sta?
Zo kunnen jullie niet gaan slapen. Hou op. Word wakker.
Word wakker.
Ik kan niet geloven dat Skeeter 't je niet vertelde.
Ik ben zeker dat het toeval is dat het nieuwe hotel hier komt.
Op de plaats van de school.
Ik ben er zeker van. Excuseer.
Alles is klaar voor de presentatie. - Dat is goed.
Begrepen. - Oké, dat is goed.
Het goede nieuws is dat je zal winnen.
Het slechte, dat je waarschijnlijk in brand vliegt.
Maar niet als je je voorzorgen neemt.
Ovenwanten. Rookmelder.
Vuurbestendige kerstboomspray.
Ja, dat lukt vast.
Meneer, die zijn voor kerstbomen. - Nee, gewoon voor met kerst.
Het spijt me zo.
Het brandt. - Ik zat het goedmaken.
Je moet 't op een boom sprayen. - Je hebt gelijk, het brandt.
Het spijt me.
Wil iemand 'n antibacterieel doekje?
Kalm.
Een ijsje? - En wat is 't addertje?
Ga je 't in brand steken? Ik heb je wel door.
Geen vuur. Het smelt. Neem nu maar 'n ijsje.
Dat was niet aardig, Skeeter. - Wat?
Je duwde 'n man in 't zwembad. - Nee, hij sprong erin.
Heb je Jill al gezien? - Ik zag 'r vanavond nog niet.
Ik heb het koud. - Ik haal je 'n handdoek.
Ik heb je handdoek. - Vermoord me niet.
Het spijt me.
Ik hou van jou.
Jij bracht me een broodje met kaas, hč? - Ja, dat was ik.
Gaat het, Skeeter? - Een bij stak me in de tong.
De vergadering over 't nieuwe hotel vindt plaats in de woonkamer.
Jullie willen dit vast niet missen.
Mag ik daar zitten, alstublieft? - Ja, natuurlijk.
Raak me niet aan. - Sorry.
Voordat we beginnen, wil ik u nog 'n gelukkige verjaardag wensen.
Gelukkige verjaardag. - Dank u, Kendall.
Zoals u ziet, heb ik enkele personeelsleden uitgenodigd
om te zien of jullie ideeën de gewone man bevallen.
Niet kwaad bedoeld. - Geen probleem, Barry.
Heren, wie wil er beginnen?
Oké, dan.
U had gelijk dat 't rock-'n-roll thema ouwe koek was.
Het is weg. Uw inzicht heeft me geďnspireerd om verder te zoeken
naar het samenhorigheidsgevoel van Amerika.
Ik heb het over de musical.
Om precies te zijn, Broadway.
Start.
Als je voor 't eerst aankomt bij de grote poort
is er naast een piccolo ook een ouverture
in het Nottingham Broadway Mega-vakantieoord.
Er zijn haaien en jetski's.
Er is plaats voor uw huisdier.
In het Nottingham Broadway Mega-vakantieoord.
Origineel en indrukwekkend. Goed gedaan.
Dank u, Kendall. - Dank u, meneer.
Het spijt me. Ik liet gewoon m'n ogen rusten.
Skeeter, aan u de eer.
Is alles in orde, Skeeter?
Wat zegt u?
Ik heb 'n bijensteek op m'n tong.
Begrijpt u hem?
Hoe is dat gebeurd?
De bij zat op 'n ijsje waaraan hij likte.
Kan u Skeeter's presentatie voor ons vertalen?
Ja, dat kan ik doen.
Ja ik ben klaar. Oké.
Ik bracht de voorbije week door, in het hotel waar ik woon,
met m'n nichtje en m'n neefje.
Voor een kind is alles aan 'n hotel vreemd en fantastisch.
In een ander bed slapen.
Rondhangen in de lobby.
Op en neer gaan in shifts.
Op en neer gaan in de lift.
Sorry, ik begrijp nu dat die 'shifts' niet klopte.
Sommige hotels doen het zoveel mogelijk op thuis lijken.
Maar ze zitten er helemaal naast.
Als je je thuis wilt voelen, dan kan je evengoed thuis blijven.
Onze gasten zouden moeten ontsnappen aan 't alledaagse leven.
En dat wil ik verwezenlijken in ons nieuwe hotel.
Wat ieder kind weet, en elke volwassene vergeten is.
Zoals mijn vader mij vertelde
is je verbeelding de enige beperking van je plezier.
Rustig aan. - Het is hoe 't opgebouwd is.
Is het dat? Sorry, ik begrijp het niet.
Dat was fantastisch. Gefeliciteerd, je won net de sleutel tot 't koninkrijk.
Doe dat niet. Bacteriën.
Gefeliciteerd.
Je moet ijs op die tong leggen. - Gefeliciteerd.
Gefeliciteerd. Dat was geweldig.
Dat is gewoon fantastisch.
Gefeliciteerd, Skeeter.
Goed, Kendall. Even goede vrienden? - Tuurlijk, je verdient het.
Je bent beter dan ik. Je hebt 'n ijzersterke wil.
Dat wordt gezegd.
Ik zou 't lef niet hebben om de school van m'n neefjes af te breken.
Wat?
Je weet toch dat daar het nieuwe hotel komt?
Waar heb je 't over? - Goede show, jongen.
Dat bijensteek-taaltje maakt je echt sympathiek.
Daar ben ik blij om. Ik wou 't over de locatie hebben.
Bronson, je speelt met vuur. Je bent ontslagen.
Ik speel met vuur... O, dat is het.
Waar is de klas van Jill Hastings? - Daar.
Waarom neem je de telefoon niet op? - Omdat ik weet dat jij 't bent.
Geloof me. Ik wist het niet. - Maak geen flauwe excuses
zodat ik 't laatste beetje respect voor je verlies.
Ga gewoon weg en blijf weg.
Oom Skeeter?
Wil je onze school 'vertassen' omdat wij jou 'vertasten' in ons verhaaltje?
Dat zou ik nooit doen.
Wij dachten dat jij de goede was.
Dat dacht ik ook.
Skeeto verslaat Kendallo.
Niet echt.
Welkom terug.
Ben jij ook boos op me?
Niet zo boos als Jill, maar wel boos.
Ik wist niet dat 't hotel daar kwam. - Dat dacht ik al.
Ben je dan boos om dat junkfood?
Nee, dat had ik verwacht.
Ik ben boos omdat je tegen m'n kinderen zei dat niets goed afloopt.
Zie je hier soms ergens een goede afloop?
Ik weet het niet.
Jij en pap maakten hier altijd zoveel plezier.
Ik weet niet waarom ik niet. Ik was altijd cynisch,
de zuurpruim. - De zwarte wolk, de energieuitzuiger.
Ja, dat allemaal.
Maar ik hoopte dat jij wat invloed zou hebben op Bobbi en Patrick.
Dat je hen wat luchtiger zou maken, hen wat plezier laten beleven.
Pap zou dat vast leuk vinden.
Hoe dan ook, ik heb 'n baan in Arizona.
Als lerares, geen directrice.
Dat is fijn. - Misschien kan je ons 's komen bezoeken.
De kinderen zullen je vast missen.
Ik zie je graag. - Ik jou ook.
En dus zat Skeeter op z'n bed, vol spijt.
Hij vroeg zich af hoe hij z'n leven weer kon opbouwen
na een magische week. - Geweldig einde, hč?
Was dat je einde?
Ik dacht dat dit 'n droevig stuk was, waar je wat aan ging doen.
Hoe kan ik er wat aan doen?
In de verhaaltjes die ik je vertelde deed de held, als 't er somber uitzag,
iets onverwachts en dapper om de slechterik te verslaan,
alles weer goed te maken en 't meisje haar hart te winnen.
Ja. Hoe doe ik dat? - Het is jouw verhaaltje, niet 't mijne,
maar je kan beter opschieten. Pak ze, m'n jongen.
Mr Nottingham, kan ik even met u spreken?
Mijn naam is Jill Hastings. Ik ben lerares op de Webster basisschool.
Red onze school.
Toekomstige locatie van het Sunny Vista Mega-Nottingham hotel.
Red onze school.
Mijn mannen kunnen beginnen met slopen. - Uitstekend.
Mr Nottingham zou bellen als er problemen waren.
Als we binnen de twintig minuten niets van hem horen
blazen we de boel op.
De strijd is gestreden, mevrouw. U hebt verloren. Het spijt me.
Dit is geen strijd. We hebben 't over kinderen.
Uw hotel kan vast wel elders komen, waar er geen...
Hé, Barry. Jill. Hoe gaat het? We zijn hier bijna klaar.
Donna, jij kent Jill nog wel, hč? - Tuurlijk. Wat een mooi jasje.
Dank u.
Wat doe jij hier, Bronson? - Ja, wat doe ik hier eigenlijk?
Als bezorgd burger, wou hij me op enkele zaken wijzen
voordat ik een overhaaste beslissing nam over het perceel.
En die zaken zal ik jarenlang moeten bestuderen.
Jaren? - Jaren.
Wil je 't hard spelen, Bronson?
Ja, meneer, want uw aanvraag werd...
geweigerd.
Geweigerd?
Ja, maar we vonden een ander perceel, aan de kust in Santa Monica,
dat superfantastisch is. - Maar dat stond niet te koop.
Nu wel. - Inderdaad. Is dat niet geweldig?
Echt? - Vrienden?
O, ja. Bacteriën. - Zet je er overheen. Kom hier.
Kom hier. Nee, nee.
Ik raak je aan en 't is oké. Kijk eens aan.
Je geniet ervan. Dat is goed. Kom wat dichter.
Dat is zo lief. En eng.
Mag ik jullie aandacht?
Wij werken vandaag met zeer gevoelige en gevaarlijke explosieven.
En om 'n drama te vermijden vraag ik jullie om je gsm uit te zetten.
Allemaal, alstublieft. Zet jullie gsm uit.
Heb jij echt net alles weer goed gemaakt?
Niet alles.
We hebben 'n probleem. Ik kan Kendall niet bereiken op z'n gsm
om de sloop tegen te houden die begint over dertien minuten.
Dit bord van jou is geweldig. - Zoek 'n venster waar ze 't zien.
Dan zullen ze zich wel bedenken.
Bobbi, ik heb er een gevonden.
Dat is m'n auto.
Waar is jouw pick-up? - Die moest ik inleveren.
Wat zeg je nu?
Kom hier.
Het spijt me.
Het is voor de goede zaak.
Reed je al ooit op 'n motorfiets? - Nee.
Mijn hemel.
Hebben jullie Bobbi of Patrick gezien?
Die neem ik wel terug.
Oké, nog een minuut.
Wacht, m'n kinderen kunnen daar nog binnen zijn.
Goed geprobeerd. Het gebouw werd uren geleden ontruimd. Alles ik oké.
Nee, laat me door. - Hé, we moeten nog 's gaan kijken.
Ik doe het zelf wel.
Oom Skeeter. - Hé, maak dat je daar wegkomt.
Vijf... - Nee.
Pak die staaf vast.
Drie.
Twee.
De koning deed 'n proclamatie.
Het hotel verhuist.
De school blijft. Lang leve de Webster basisschool.
Hé, jullie hebben mij 'ondergestat'. Kom eens hier.
Ik heb jullie net leren kennen. Ik laat jullie nu niet gaan hoor.
Ik wist dat jij de goede was.
Hoi, Patrick. Ik ben Tricia Sparks.
Ik wou je bedanken omdat je de school gered hebt.
Zoals in de western.
Geen dank, mevrouw. - Goed zo, jongen.
Ik moet je toch mijn waardering kunnen tonen?
Pak ze.
Is zij niet wat oud voor jou? - Ze is knap.
Zij ook. Als jongeheer Stank 'n kus krijgt, verdien ik er toch ook wel een?
Kom op dan.
Kijk nu wat m'n jongen deed.
Hij keerde luxehotels de rug toe om een familiebedrijfje te beginnen.
En goddank, hij noemde het zelfs naar mij.
Blijkbaar heeft Bugsy alle marshmallows opgegeten.
We hebben er geen meer.
Dat regel ik wel even. Roomservice.
Ja, meneer.
Hoi, Kendall. Bugsy heeft geen marshmallows meer. Haal je er wat?
Uiteraard. Wenst u nog iets? - Niet van jou, maar... huishouden?
Hoi, Aspen. Wil je Bugsy's kooi schoonmaken voor hij morgen vertrekt?
Z'n marshmallows zijn 't oneens met hem, dus dat wordt een troep.
Oké, tot ziens.
Ik denk dat Bugsy ons wil vertellen dat ons verhaaltje ten einde is.
Maar voor ik ga, wil ik nog zeggen wat de helden en schurken nu doen.
Barry Nottingham overwon z'n angst voor bacteriën en verliet de horeca
om in de gezondheidszorg te gaan werken.
Hij is momenteel de verpleger van de Webster basisschool.
Violet runt nu het hotelimperium, samen met haar man, Mickey,
de voormalige kelner die nu de negenste rijkste man ter wereld is.
En Skeeter en Jill...
Na het dubbele huwelijk van de eeuw, leefden ze... Wel,
nog lang en gelukkig.
Ze runden Marty's motel en brachten veel tijd door met m'n kleinkinderen,
wiens avonturen nog maar pas waren begonnen.
Toch is niet iedereen zo blij.
Maar dat is 'n heel ander verhaal.
Het einde.